Tadelakt vindt zijn oorsprong echter in de 11e eeuw in Andalusië en Marokko, meer bepaald in Marrakech. De regenputten van officiële gebouwen, de waterbekkens, de badhuizen (hammams), en de vloeren, muren en plafonds van paleizen en riads waren afgewerkt met deze pleistertechniek.

De geschiedenis van TADELAKT is even oud als de geschiedenis van kalk.

Onze prachtige Tadelakt komt voornamelijk uit de streek van Marrakech: de kalk die uit de groeves wordt gehaald, is erg speciaal.

Het bakken van de kalkblokken duurt 20 tot 30 uur en gebeurt in in de grond uitgegraven ovens bij een temperatuur tussen 800 en 1100°. Deze ovens worden slechts twintig keer gebruikt. Daarna storten ze in en worden ze ernaast weer gebouwd.

De kalk van Marrakech bestaat uit luchtkalk, hydraulische kalk en diverse mineralen. Deze grove, lichtbeige kalk uit de lokale ovens moet eerst worden gezeefd voor hij in zakken kan worden gedaan. Dankzij deze van nature geladen kalk werkt de pleister en kan hij als dusdanig worden aangebracht, met pigmenten voor de kleur.

In het Arabisch betekent Tadelakt “inwrijven of masseren”. De pleister wordt geduldig « ingewreven » met een truweel en vervolgens « gemasseerd » met zwarte zeep. Tadelakt is waterdicht en wordt « aangedrukt » met een gladspaan of een truweel tijdens de carbonatie (chemische reactie van kalk of calciumhydraat die gemengd met water of in contact met het koolzuurgas in de lucht wordt omgezet in calciumcarbonaat, waardoor een fijne waterdichte kalkafzetting ontstaat).

Het Westen verleid!

De rijkdom van de Tadelakt-techniek-techniek is sterk vertegenwoordigd in de binnenarchitectuur van het derde millenium. Deze luxueuze afwerking wordt vandaag gebruikt in Europa en de Verenigde Staten. Tadelakt heeft zijn weg gevonden naar onze interieurs en zal er nog lang blijven! Deze pleister verleidt steeds meer ontwerpers en is zelfs uitgegroeid tot een heus fenomeen in de wereld van de architectuur.

Tadelakt geeft een bijzondere traditionele, maar ook zachte sfeer aan de ruimte, en zorgt voor eenheid van de oppervlakken – die op een meer hedendaagse manier tot uiting kan worden gebracht – naast hout, metaal en cementtegels.